უაზრო აზრების (უაზრო) კორიანტელი

ვგრძნობ, თითქოს ვხედავ კიდეც, როგორ მისხლტება საკუთარი თავი ხელიდან. ვერაფრით ვაჩერებ. ვერაფრით ვარწმუნებ. არცერთი არგუმენტი არ ჭრის. შენთან არ მინდაო.. შენთან რა მინდაო. მაგრამ ისიც უბედურია, იმიტომ, რომ “შენთან” ზუსტად იმდენადვე მოიცავს მასაც, რამდენადაც მე. და ასე, ერთი გარბის, მეორე მივსდევ ისე, რომ ვერც ის ახერხებს დაწინაურებას, ვერც მე – დაწევას.

Continue reading

Advertisements

გაუმართლებელი ყოფის აუტანელი სიმძიმე

Screen Shot 2017-06-18 at 1.59.36 AM

წყლით გაჟღენთილი ზეწარივით დამძიმებულ სხეულს საწოლისკენ ისე მივათრევ, როგორც დედა, რომელიც ცდილობს ნეკა თითზე ჩაბღაუჭებული შვილი რაც შეიძლება სწრაფად მოარიდოს მიმზიდველი ფერადოვნებით აბრდღვიალებულ სათამაშოების მაღაზიას.

Continue reading

თვალის-გახელის-თანავე

Screen Shot 2017-05-14 at 5.57.25 PM

ვიღვიძებ. პირველი, რაც თვალში მხვდება,  საკუთარი ხელის ჩაღრმავებული მონახაზია ზეწარზე. (ჯერ კიდევ შემორჩენილი სიცივისგან თავის დასაცავად) ოდნავ, თუმცა (უჰაერობის ასარიდებლად) მაინც, შეღებული ფანჯრიდან ჩიტების ჭიკჭიკის, ალაგ-ალაგ ამუშავებული მოტორებისა და მეზობლებს შორის გადალაპარაკების ერთმანეთში ადღვებილი ხმები შემოდის. ძილი ჯერ კიდევ მძიმედ აწვება სხეულს და ვერ ვარჩევ, უმისამართო დიალოგი ფანჯრისმიღმა სამყაროს საკუთრებაა, თუ ჩემსავე სახლში მიმდინარეობს.

Continue reading

როცა კორტასარი გაიძულებს ცხოვრების გამაერთიანებელი ძაფი ეძებო

040116-national-hopscotch-2

ლიტერატურისა და ხელოვნების ისტორიის  ყოველკვირეული ესესთვის ვცდილობ თემა ავარჩიო.

ეპოქა მეოცე საუკუნეა, კერძოდ კი 60-70-80-იანები (ძირითადად).

ლიტერატურული ჟანრი: მაგიური რეალიზმი (იდეალური ოქსიმორონი, რომელიც სულაც არ ყოფილა ოქსიმორონი).

Continue reading